.W Polsce od wieków święcono palmy na pamiątkę przybycia Pana Jezusa do Jerozolimy, jednak obrzędowość ta zmieniała się na przestrzeni czasu. Podczas gdy dawniej świecono smukłe pęczki uformowane z wierzbowych i wiecznie zielonych gałązek, współcześnie palmy nabierają coraz bardziej kolorowej i rozbudowanej formy.
Nadal najważniejszą rośliną jest wierzba, uważana w polskiej kulturze ludowej za symbol życia i zmartwychwstania. Jej wiosenne gałązki zdobią bazie, czyli właściwie osobliwe, siwe kwiaty bez płatków. Ich aksamitna struktura powoduje, że często nazywane są też „kotkami”. Rośliny wiecznie zielone reprezentuje w palmie najczęściej bukszpan. Te naturalne elementy uzupełniane są kolorowymi kwiatami. Najczęściej stosuje się kwiaty wykonane z bibuły marszczonej, czasem z barwionej łuby drzewnej albo naturalne suszone.
Innym rodzajem palm są te wykonywane wyłącznie z naturalnych, suszonych w odpowiednim czasie, składników. Znaleźć tam można trawy, zboża czy kwiaty, które misternie ułożone w oryginalny bukiet tworzą palmę wileńską. Nazwa związana jest z pochodzeniem tej ozdoby z Kresów Wschodnich, które wchodziły w skład państwa polskiego jeszcze w latach 20-30. XX w.
- Rękodzieło
- Wyrób tradycyjny
- Wykonane w Polsce przez Twórczynię Ludową
- Region: lubelski
- Technika: wykonywanie i układanie kwiatów i roślin
- Materiał: suszone trawy, trzciny i zboża z polskich pól, dekoracje z łuby drzewnej, bibuła
- Wysokość: ok. 65 cm